Meertaligheid: zegen of vloek?

Uit Taalschrift
Tekst: 
Clark Accord
06/09/2011

In november 2010 namen 29 schrijvers deel aan een congres en een festival in Suriname over meertaligheid. De onlangs overleden schrijver Clark Accord was een van hen. Hieronder volgt zijn persoonlijke beschouwing over het spreken van verschillende talen.

Het is zeven uur ’s morgens. Te lui om de deken van mijn zweterige lijf te slaan, neem ik de hitte voor lief en wacht tot het de slaap belieft mijn lichaam te verlaten. Ik luister naar de geluiden van de beginnende dag en staar door de geopende glazen shutters. De olijfbomen van de buren zijn in bezit genomen door een zwerm baltsende grietjebies, die met hun felgele veren scherp afsteken tegen het groen. Ik verheug me op het ontbijt. Tijdens mijn verblijf in het ouderlijk huis in Paramaribo, begin ik de dag steevast met de gang naar Chin-A-Loi. Als kleine jongen stond ik vaak met mijn neus tegen de glazen vitrine gedrukt. De uitnodigende schalen met in kerrie gestoofde garnalen, steak, kippenlevertjes, olie- en tomatensardienen,geroosterd varken, fachong, frita en gebakken vis waren onweerstaanbaar. Als ik lang genoeg bleef rondhangen, stopte meneer Chin-A-Loi me een stuk bubakasi toe, waar vaak nog flink wat kaas aan zat.